Są miejsca, które nie są Ojczyzną, a jednak pozwalają choć na chwilę poczuć się jak w domu. Dla wielu Polaków mieszkających w Kraju Saary takim miejscem – „drugim domem” - przez dziesięciolecia była i pozostaje Polska Misja Katolicka. Dom nie zbudowany wyłącznie z murów, lecz z modlitwy, języka, pieśni, pamięci i spotkania. Z ludzi, którzy przyjechali do Niemiec z różnych stron Polski, często z jedną walizką, wielkimi nadziejami, ale także z tęsknotą za rodziną, krajobrazem dzieciństwa i wszystkim tym, co zostawili za sobą. Bo emigracja to nie tylko zmiana miejsca zamieszkania. To także życie pomiędzy dwoma światami. I właśnie dlatego tak ważne stało się miejsce, w którym można było usłyszeć ojczysty język, uklęknąć przed ołtarzem i wspólnie modlić się tak, jak modliliśmy się w Polsce.

Historia polskiego duszpasterstwa w Kraju Saary jest znacznie starsza niż formalna data powstania Polskiej Misji Katolickiej. Zanim pojawił się dekret ustanawiający Misję, byli już polscy kapłani, którzy docierali do rozproszonych po regionie rodaków. Jednym z nich był ks. kan. Stanisław Nowakowski, proboszcz Polskiej Misji Katolickiej w Kaiserslautern. Od 1983 roku regularnie przyjeżdżał do Saarbrücken, aby sprawować Msze Święte dla Polaków w kościele św. Józefa na Malstatt. Była to posługa wymagająca czasu, zaangażowania i pokonywania wielu kilometrów, ale przede wszystkim była odpowiedzią na bardzo konkretną potrzebę ludzi, którzy chcieli zachować swoją wiarę i polską tożsamość.

W posługę wśród Polaków włączali się również inni kapłani, między innymi ks. Mieczysław Maj SChr oraz ks. Wiesław Stępka. W 1997 r. odpowiedzialność za duszpasterstwo Polaków w regionie przejął ks. kan. Tadeusz Kluba. To za jego posługi niedzielne Msze święte zostały przeniesione z Malstatt do kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Burbach. Był to kolejny etap historii wspólnoty. Coraz wyraźniej było widać, że polskie duszpasterstwo nie jest już tylko okazjonalnym spotkaniem na Eucharystii. Potrzebowało własnego centrum, miejsca, w którym mogłoby rozwijać się życie religijne, rodzinne, kulturalne i edukacyjne.

Takim miejscem stał się Riegelsberg. 1 sierpnia 2002 r. rozpoczęto tworzenie Polskiego Ośrodka Duszpasterskiego Kraju Saary przy kościele św. Macieja Apostoła. Wówczas duszpasterzem został ks. prałat Franciszek Mrowiec. Jego przybycie otworzyło nowy rozdział w historii polskiej wspólnoty. Riegelsberg zaczął żyć nie tylko niedzielną Eucharystią. Powstała Szkoła Przedmiotów Ojczystych, rozpoczęły działalność biuro Misji i biblioteka, rozwijała się katecheza dzieci i młodzieży. Wprowadzono również regularne nabożeństwa adoracyjne Najświętszego Sakramentu oraz niedzielne Msze Święte w Dillingen. Był to czas, w którym wspólnota coraz mocniej stawała się tym, czego potrzebowali Polacy żyjący na emigracji: miejscem wiary, spotkania i przekazywania dziedzictwa kolejnemu pokoleniu. Przełomowym wydarzeniem było ustanowienie Polskiej Misji Katolickiej Kraju Saary. 30 sierpnia 2004 r. biskup Reinhard Marx podpisał dekret ustanawiający Polską Misję z siedzibą w Riegelsbergu. Dekret wszedł w życie 9 września 2004 r.

Przez kolejne lata Misja rozwijała swoją działalność. Zmieniały się pokolenia, przychodzili nowi kapłani, zmieniała się sytuacja Polaków w Niemczech. Jedno pozostawało jednak niezmienne: potrzeba wspólnoty i podtrzymywania polskich tradycji.

1 października 2015 r. posługę duszpasterską w Kraju Saary przejął i przez kolejne 9 lat sprawował z wielkim oddaniem ks. Marcin Sobiło. W Riegelsberg nadal rozwijała się szkoła, w której dzieci i młodzież do dziś uczą się języka polskiego i religii, a także przygotowują do przyjęcia sakramentów.

Dziś naszej wspólnocie duszpasterskiej przewodzi z ogromnym zapałem ks. Tomasz Wołoszynowski, który wraz z wiernymi kontynuuje i rozwija dzieło budowane przez poprzednie pokolenia. W tym czasie towarzyszy mu również ks. Andrzej Sańko, wspierając go w codziennej posłudze duszpasterskiej i życiu naszej Misji. Jego obecność jest dla naszej wspólnoty szczególnym darem.

Dzisiaj polskie duszpasterstwo w Kraju Saary jest wspólnotą wielu pokoleń. Są w niej ci, którzy pamiętają pierwsze Msze Święte w Saarbrücken - rodziny, które przyjechały do Niemiec kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu, ale są także dzieci i młodzież, dla których Polska jest krajem ich rodziców i dziadków, a nie zawsze miejscem codziennego życia. I właśnie w tym szczególnie widać sens istnienia Misji. Bo Polska Misja Katolicka to nie tylko miejsce, gdzie odprawia się Mszę Świętą po polsku. To miejsce, w którym wiara spotyka się z pamięcią, a pamięć z przyszłością. Tutaj starsze pokolenie może przekazać młodszemu to, czego nie można zapisać w żadnym podręczniku: modlitwę, pieśń, tradycję, język i miłość do Ojczyzny. Przez lata zmieniały się twarze, kościoły, miejsca zamieszkania i życiowe historie. Zmieniali się także duszpasterze. Ale pozostało coś najważniejszego - ludzie, którzy pragną być polską wspólnotą.